Weblog
Harry van Bommel

Tot aangename verrassing van Deense caféhouders drinken Denen aanzienlijk meer in cafés, vooral bier, sinds er strenge rookverboden zijn ingevoerd. Dat meldde De Telegraaf deze week. Het Deense bureau voor de statistiek bevestigde vrijdag dat sinds het verstrekkende rookverbod 1 september van kracht werd, de omzet van cafés met 8 procent is gestegen.

De branche was tegen het verbod uit vrees voor een daling van de omzet. Maar nu gaan de belangenbehartigers van het caféwezen overstag. Ze gaan er juist voor ijveren dat de uitzonderingen die zijn bedongen op het rookverbod bij de geplande herziening over anderhalf jaar worden ingetrokken. Dan zou er ook in kleine kroegen van minder dan 40 vierkante meter een rookverbod gelden. Ik sluit niet uit dat in Nederland de gevolgen hetzelfde zullen zijn.

De Europese Commissie heeft niet minder dan 1192 adviescommissies die allemaal proberen invloed uit te oefenen op beleid en wetgeving. Dat is absurd. Nog absurder is het dat het bedrijfsleven hier sterk oververtegenwoordigd is. In sommige commissies heeft men meer dan de helft van de leden. Welk belang zij dienen is wel duidelijk; dat van hun broodheren en niet van de burger. Daar moet paal en perk aan worden gesteld. Daarom heb ik onderstaande vragen gesteld. Zie ook dit bericht op nu.nl.

Update: antwoord van de staatssecretaris van 24 april 2008 (meer…)

Na maanden van massahysterie kwam gister de anti-climax. De ‘film’ van Wilders is amper een film te noemen. Het zijn bestaande aan elkaar geplakte beelden voorzien van muziek, tekst en een geschreven boodschap. De beste reactie op deze film, is géén reactie. Dit weblog schrijf ik dan ook alleen omdat ik eerder zei: Laten we eerst die film nu maar eens afwachten. We kunnen nu dus weer over naar de orde van de dag. Het enige winstpunt is dat Wilders heeft gezegd nu wél het debat aan te willen gaan. Met collega-politici maar ook met de samenleving, in het bijzonder de moslimgemeenschap. Daar gaan we hem dus zeker aan houden.

Tot grote ergernis van Rusland proberen de Amerikanen al enige tijd onderdelen van een raketschild geplaatst te krijgen in Polen en Tsjechië. Zogenaamd om raketten uit schurkenstaten tegen te gaan. Nederland vindt het allemaal wel best maar ik ben er niet blij mee. De tegenstelling tussen Oost en West wordt nieuw leven ingeblazen en het schild kan behalve defensief ook offensief worden ingezet. Foute boel dus. Samen met collega’s Remi Poppe en Krista van Velzen stelde Ik bijgaande vragen over de Nederlandse betrokkenheid bij dit onzalige plan.

Update: antwoord van de ministers van 26 maart 2008 (meer…)

Vijf jaar oorlog in Irak heeft alleen verliezers opgeleverd. De Amerikanen telden afgelopen dagen hun 4000ste omgekomen militair. Schattingen over Irakese burgerdoden variëren van 80.000 tot bijna 1 miljoen. Tussen de 1 en 2 miljoen mensen hebben het land ontvlucht. Toch blijft de Amerikaanse president Bush maar rondtetteren dat zijn aanpak een succes is. Dat is natuurlijk een onhoudbare stelling. In dit artikel ontzenuw ik drie mythes over de oorlog in Irak.

Morgen mag ik een openingswoord spreken bij het tienjarig jubileum van de Amsterdamse YDkunstuitleen. Deze kunstuitleen in de Amsterdamse Pijp is geheel gericht op de kunstenaar en bohémien Fabrice die eerder exposeerde in het Stedelijk museum maar ook in musea in Japan en de VS. Amsterdammers kennen Fabrice van zijn werken in de openbare ruimte. Hij had grote projecten bij het Muiderpoortstation en op de zestig bogen van het spoorwegviaduct aan de Haarlemmer Houttuinen. Fabrice stijl doet denken aan Cobra maar kenners zien er ook enige invloed van het expressionisme en barbarisme in. Kennismaken met de kunstenaar en zijn werk kan morgen vanaf 14.00 uur aan de Quellijnstraat 127 in Amsterdam.

Vandaag is het de internationale dag tegen het racisme. Morgen is er de anti-racisme demonstratie van Nederland Bekent Kleur. In het verleden liep ik daar vaak in mee. Dit jaar niet. Ik heb geen zin in een demonstratie die zich richt op één partij, eigenlijk één persoon. Om te beginnen demonstreer ik niet tegen Kamerleden maar zoek ik het debat met ze. Dat is mijn werk. Bovendien is het contraproductief. Met die actie speel je die partij en persoon namelijk volledig in de kaart. Het idee dat zij het als enigen ‘toch maar durven te zeggen’ wordt ermee bevestigd. Het is vergelijkbaar aan het cordon sanitaire dat ze in België tegen het Vlaams Blok hebben gehanteerd. Dat heeft die partij alleen maar groter gemaakt. Veel liever werk ik samen met migrantenorganisaties aan verbetering van de positie van minderheden en versterking van hun rechten en zelfbewustzijn. Dat staat in de gedachten en traditie van Martin Luther King. Niet demonstreren tegen Wilders dus, maar voor de visie van Martin Luther King. Dan doe ik ook weer mee.

De trieste balans van vijf jaar oorlog in Irak kan vandaag worden gemaakt. Het land dreigt uiteen te vallen, er zijn meer dan honderdduizend burgerdoden en meer dan een miljoen mensen gevlucht, elke dag aanslagen, veel mensen hebben geen veilig drinkwater. Onderwijs en gezondheidszorg zijn voor veel mensen niet beschikbaar en nog lijkt het einde niet in zicht. Dat de Amerikaanse president Bush deze oorlog een succes noemt is een gotspe. Tenzij het zijn bedoeling was een land te vernietigen en een volk elk toekomstperspectief te ontnemen. Fotojournalist Geert van Kesteren maakte het fotoboek Baghdad Calling met foto’s van het dagelijks leven in Irak door de ogen van de Irakezen zelf. Naast Irak bevat het boek reportages uit Turkije, Syrië en Jordanië. Een indrukwekkend document!

De behandeling van ons wetsvoorstel om een referendum te houden over het nieuwe Europese verdrag is begonnen. De Raad van State heeft een advies uitgebracht dat tamelijk negatief is. Het woord is nu aan de Kamer in een schriftelijke ronde. Na het antwoord van de indieners komt er een behandeling in de Tweede Kamer. In andere Europese landen wordt er ook druk gedebatteerd. Kijk maar eens naar dit uitstekende artikel van Helga Zepp-LaRouche over de discussie in Duitsland. In de tweede week van juni is er in ieder geval een referendum in Ierland. Hopelijk kunnen we in Nederland ook zover komen.

Deze maand is de Verklaring van Tilburg vastgesteld. Daarin wordt gepleit voor een radicale koerswijziging van de economie in de richting van duurzaamheid en solidariteit. In de verklaring wordt daarom een omslag bepleit naar andere sturingsinstrumenten dan het Bruto Binnenlands Produkt (BBP), omdat het BBP slechts aangeeft hoe hard we geld verdienen. Ongeacht of dat nu nuttige produkten of diensten oplevert of schade toebrengt aan mens en milieu. Die Verklaring van Tilburg is interessant en lees je hier.