Weblog
Harry van Bommel

De Haagse Tramweg Maatschappij is betrokken bij de illegale aanleg van een light rail verbinding in Oost Jeruzalem. Dat moet onmiddellijk stoppen omdat het een politieke oplossing voor het conflict tussen Israël en de Palestijnen over Jeruzalem onmogelijk maakt. Het is onbegrijpelijk dat een trambedrijf dat in handen van de gemeente is aan zo’n project mee doet. Het project overtreedt de bepalingen van de Conventie van Genève. Ik heb er vandaag vragen over gesteld aan de regering en ook onze gemeenteraadsfractie in Den Haag gaat de zaak aan de orde stellen. Lees de vragen hier: (meer…)

Uit allerlei signalen blijkt dat de JSF de opvolger wordt van de F-16. Zoals vandaag wanneer het NRC meldt dat een delegatie van de Amerikaanse vliegtuigbouwer Lockheed Martin op bezoek is geweest bij de vliegbasis Leeuwarden om te kijken welke aanpassingen noodzakelijk zijn voor de JSF. Officieel is Defensie echter nog bezig met een vergelijking tussen de JSF en de Zweedse SAAB Grippen . Toch voerde de fabrikant van het laatste toestel geen inspecties uit. (meer…)

Het is inmiddels duidelijk dat de gevolgen van de kredietcrisis niet beperkt zullen blijven tot de financiële sector. Pensioenfondsen lijden grote verliezen op hun beleggingen, met alle gevolgen voor de hoogte van de premies en pensioenen. Hetzelfde wordt gevreesd voor de ziektekostenverzekeraars. En iedereen zal het merken als de wereldeconomie in een recessie geraakt. Niet op zijn minst doordat overheden mogelijk gedwongen zullen zijn te bezuinigen vanwege minder belastinginkomsten en hogere uitkeringsuitgaven. Om een kredietcrisis in de toekomst te voorkomen zijn er vergaande maatregelen nodig. Agnes Kant en Ewout Irrgang, onze woordvoerder financiën, hebben daarvoor deze week dertig voorstellen gelanceerd. Alle dertig goed, als je het mij vraagt. Lees ze hier hier!

Vandaag staat er een brief op de website van De Volkskrant ter ondersteuning van verschillende cultuurgezelschappen zoals het Nederlands Kamerkoor en het Willem Breuker Collectief. Sympathiek, zo’n initiatief. Terecht wordt gevreesd voor ‘onomkeerbare schade aan het culturele leven.’ Tot je de ondertekenaars ziet. Daar staan Wim Kok, Frits Bolkestein, Elco Brinkman en Rick van der Ploeg. Dat zijn allemaal oud-bewindslieden die op de kunsten hebben bezuinigd. De laatste twee, Brinkman en Van der Ploeg, waren zelfs verantwoordelijk voor de kunsten en bezuinigden in hun ambtsperiode ook. Dat leidde toen tot protesten. Dat maakt het een beetje makkelijk om nu grote woorden te gebruiken.

In 2006 vertrokken Nederlandse militairen richting Uruzgan in Afghanistan. Het zou zogenaamd een opbouwmissie worden. Daar geloofde ik toen al helemaal niets van omdat er al sinds 2001 door de Amerikanen een oorlog tegen de Taliban wordt gevoerd. Uruzgan is de thuisprovincie van de Taliban. Hun leider, mullah Omar, komt er vandaan. Het wekt geen verbazing dat veel mensen in Uruzgan de Taliban steunen en de buitenlandse militairen als bezetters zien. Zeker als die bezetters ook nog eens heel veel burgerslachtoffers maken. Uit opiniepeilingen onder de bevolking blijkt dan ook dat zij de militairen van de NAVO liever vandaag dan morgen zien vertrekken. De Nederlandse militairen geloven zelf ook nauwelijks in hun missie. Wat doen we daar dan in vredesnaam? (meer…)

Dit jaar zijn er al meer schriftelijke vragen gesteld aan het kabinet dan vorig jaar en het jaar is nog niet eens voorbij. Niet minder dan 2687 keer vroegen Kamerleden het kabinet om opheldering over allerlei kwesties. Daar wordt vaak cynisch over gedaan. ‘Waar heb dat nou voor nodig?’ lijkt de redenering van veel commentatoren. De oorzaak is eenvoudig. Vooral oppositiepartijen worden nogal eens met een kluitje in het riet gestuurd als zij iets vragen. Daarom doen zij het vaak schriftelijk zodat ministers hun antwoorden moeten wikken en wegen en ze bovendien voor altijd vastliggen en op te zoeken zijn. In plaats van te klagen over het aantal vragen kunnen we beter onze aandacht richten op de kwaliteit van de antwoorden. Die is nogal eens belabberd

Vandaag verschijnt het boek Het Innovatieplatform van Frans Nauta, een oude studievriend van me uit Amsterdam. Hij was enkele jaren secretaris van het Innovatieplatform. Dat is het stokpaardje van premier Balkenende; een comité waar prominenten uit politiek, bedrijfsleven en onderwijs elkaar zouden treffen om eens lekker innovatief bezig te zijn. Niet dus. Het project werd één en al gekibbel en de club bestond vrijwel uitsluitend uit oudere heren. Toenmalig staatssecretaris van onderwijs Annette Nijs zou van de premier te horen hebben gekregen dat ze zich stil moest houden, zo meldt de Volkskrant. Nauta stapte na twee jaar dan ook tamelijk gefrustreerd op. Zijn conclusie: Innoveren bedenk je niet in een comité van wijze mannen maar moet op de werkvloer en in de wetenschap zelf worden gedaan. Opheffen dus die chique club!

Deze week kon ik weer met de ZO-krant op pad. Samen met leden van de afdeling Alphen aan de Rijn ging ik de Veldbloemenbuurt in om daar de krant te verspreiden en een buurtenquête af te nemen. In deze buurt bleken de bewoners zeer tevreden, alleen werd er in hun straat vaak te hard gereden. Daar gaat verandering in komen omdat het een 30-kilometergebied wordt. Leuk om weer eens het gewone afdelingswerk te doen. De lokale pers was er ook bij en ik geloof dat de journalisten wel onder de indruk waren van ons werk. Ik was in ieder geval onder de indruk van het enthousiasme van de afdeling.

De Kamerdelegatie die zaterdag een bezoek bracht aan de 26 jarige zwakbegaafde Sibel Yalvac die in Indonesië vastzit wegens drugssmokkel, had zwaar te doen met het meisje. Dagblad Metro besteedt er vandaag een paginagroot artikel aan dat je hier kunt lezen. We gaan nu gezamenlijk kijken wat voor druk we nog kunnen uitoefenen om Sibel eerder vrij te krijgen. Verder zal ik vrijdag de ouders en haar broer bezoeken. Sibel heeft me foto’s voor ze meegegeven. Ik zal dan natuurlijk ook verslag doen van het aangrijpende bezoek.

Met deze drie mensen heb ik zondag in Jakarta gesproken over de Nederlandse oorlogsmisdaden van 9 december 1947. Mijnheer Sa’ih is 86 jaar oud en de enige overlevende. Alle andere mannen en jongens in het dorp, in totaal ruim 430, zijn toen standrechtelijk geëxecuteerd. De twee oude dames die naast Sa’ih zitten, zijn weduwen. Het gesprek ging vooral over verzoening. Deze slachtoffers van Nederlands geweld kunnen de grootsheid opbrengen om tot verzoening te komen met de Nederlandse militairen die het betreft. Via mij willen ze hen oproepen op 9 december de moordpartij ter plekke te komen herdenken. Die uitgestoken hand mag wat mij betreft niet worden geweigerd.