Weblog
Harry van Bommel

Dit jaar gaan er weer 3572 Koninklijke lintjes naar Nederlanders vanwege allerlei verdienstelijke zaken. Hoeveel Nederlanders zouden inmiddels al zo’n lintje hebben? In ieder geval meer dan 100.000 als het er elk jaar zoveel zijn als dit jaar. Daarmee gaat het leuke er wel een beetje af. Zelf zal ik nooit zo’n lintje krijgen omdat ik bij aanvang van het Kamerlidmaatschap een formulier moest invullen met de vraag of ik bij mijn vertrek een lintje zou willen. Op die vraag heb ik toen ‘nee’ gezegd en daar heb ik nog steeds geen spijt van. Het is altijd potsierlijk om te zien hoe de Kamervoorzitter vertrekkende Kamerleden de versierselen opspeldt. Dat lot blijft mij dus bespaard. Ik neem genoegen met mijn tomaatspeldje.

Je gelooft het niet. Volgens de Raad voor het Openbaar Bestuur (ROB) moeten ook politieke bewegingen die geen leden hebben, zoals die van Geert Wilders en Rita Verdonk, overheidssubsidie krijgen. Donateurs hebben vindt dit belangrijke adviesorgaan van de regering voldoende. Daarmee wordt de weg vrijgemaakt voor eenmanszaken die alleen op papier bestaan. Ook wil de ROB meer sponsoring van politieke bewegingen mogelijk maken. Nog even en je kunt een zetel in de Tweede Kamer kopen. Dat zijn Amerikaanse toestanden die volstrekt ongewenst zijn als je het mij vraagt

De alleenheerschappij van het ANC in Zuid-Afrika is gebroken nu de partij niet meer de tweederde meerderheid heeft in het parlement. Daarom kan het ANC niet meer op eigen houtje de grondwet wijzigen of begrotingen goedkeuren. Het ANC had sinds 1994 de volledige macht en is daarmee lui en corrupt geworden. De afsplitsing van het ANC, de nieuwe partij Cope, kreeg 7,4% van de stemmen. Concurrentie is noodzakelijk in de politiek. Met lede ogen heb ik aangezien dat corruptie ook politieke vrienden als Tony Yengeni en Carl Niehaus besmette. Ik hoop van harte dat het ANC zichzelf weet te zuiveren en de eer van Nelson Mandela hoog weet te houden.

De verkoop van energiebedrijf Essent gaat niet door. Dat heeft Provinciale Staten van Noord-Brabant gisteren besloten. De uitslag was onzeker maar met 26 voor en 28 tegen is het plan van de baan. Opmerkelijk feit is dat de fracties van VVD en PvdA verdeeld stemden. Zeven VVD’ers waren tegen, vier voor verkoop. Bij de PvdA waren er vier voor en eveneens vier tegen. ‘Wij vinden dat energie en drinkwater vitale onderdelen van de samenleving zijn. Daar moet de overheid zeggenschap over houden.’ Die wijze woorden kwamen niet van de PvdA maar van de VVD. Het kan verkeren.

Vandaag heb ik in Diemen met het plakken van de eerste affiches het startschot gegeven van de campagne voor de verkiezingen van het Europees Parlement op 4 juni. Daarbij heb ik twee ambities uitgesproken. Ten eerste vind ik dat de SP in mijn woonplaats moet zorgen dat ze het hoogste percentage SP-stemmen haalt in de regio. Dus een hoger percentage dan in Amsterdam, Weesp, Haarlem, Hilversum en andere gemeenten in de buurt. Als tweede stelde ik dat we in Diemen in staat moeten zijn om gezamenlijk met andere politieke partijen het hoogste opkomstpercentage te halen in de regio. SP-stemmers komen goed op.
Andere partijen zullen dus ook hun steentje moeten bijdragen. De lokale SP was vandaag de eerste politieke partij die affiches ging plakken. Het goede voorbeeld is daarmee wel gegeven.

Gisteren is er een crisis om de JSF uitgebroken. De PvdA ziet net als SP en een aantal andere partijen niets in de aanschaf van testtoestellen. Nederland raakt dan teveel gebonden aan de definitieve aanschaf van de JSF zo luidt nu ook daar de gedachte. Ik ben blij met deze blokkade door de PvdA en hoop van harte dat ze het volhouden. Als er een politieke crisis door komt, is dat ook niet erg. De agenda van dit kabinet Balkenende is toch al niet de onze dus hoe eerder ze vertrekken, hoe beter.

Mijn collega Jan de Wit wordt voorzitter van de parlementaire commissie die de oorzaken van de financiële crisis gaat onderzoeken. Jan is een politieke veteraan. Hij is nu elf jaar Tweede Kamerlid, zat daarvoor drie jaar in de Eerste Kamer, was 13 jaar gemeenteraadslid in Heerlen en 25 jaar advocaat. Eerder zat hij in de parlementaire commissie die onderzoek deed naar de bouwfraude en daarin vervulde hij een glansrol. Eén van zijn hoogtepunten leverde fantastische televisie op. Zo vroeg hij aan een directeur van een bouwbedrijf die zei wel eens een cursus te volgen: “Wat voor cursus was dat? Was dat een cursus valsheid in geschrifte?” De betrokkene was met stomheid geslagen en wist niet goed of Jan serieus was of een grapje maakte. We gaan met Jan de Wit als voorzitter van deze commissie een scherp onderzoek tegemoet, met af en toe een knipoog. Daar ben ik van overtuigd.

De Belgische senator Jean-Marie Dedecker vat zijn controlerende taak wel heel bijzonder op. Hij heeft een privé-detective ingeschakeld om een vermeend schandaal te onthullen rond minister van Buitenlandse Zaken Karel De Gucht. Dedecker betaalde de detective niet alleen om de gangen van De Gucht na te gaan, maar ook van diens vrouw en zoon Jean-Jacques, sinds kort eveneens politicus. De Gucht zelf verwijt Dedecker ‘regelrechte Gestapo-methoden’. Ook in de partij van Dedecker, de LDD, nemen mensen beschaamd afstand van de aanpak van hun partijvoorzitter. Het moet ook niet veel gekker worden. Als het parlement niet voldoende controlerende instrumenten heeft, dan moet het daar aan werken. Anders krijgen we DDR-toestanden waar iedereen elkaar gaat bespioneren.

Obama wil niet de CIA-agenten vervolgen die 183 keer terreurverdachten verhoorden met gebruik van ‘waterboarding’. Met deze methode krijgt de verdachte het gevoel krijgt te verdrinken en volgens internationale verdragen is dat verboden. Volgens Manfred Novak, de speciale rapporteur van de VN inzake marteling, is de weigering van Obama in strijd met internationale wetgeving. Het is teleurstellend dat Obama zich niets van de VN en mensenrechtenorganisaties aantrekt. Ook op de ‘nieuwe’ beleidslijn van de Amerikaanse president inzake marteling valt wel kritiek te leveren. Martelen blijft namelijk ook in de toekomst mogelijk. Lees mijn artikel over die nieuwe richtlijnen hier.

Minister van Buitenlandse Zaken, Maxime Verhagen, maakt zijn dreigement waar. Hij gaat niet naar de anti-racisme conferentie van de VN. Hij volgt hiermee het voorbeeld van Amerika, Israël, Australië en Canada. Verhagen heeft nog geprobeerd de tekst van de slotverklaring aan Nederlandse eisen te laten voldoen. Die tekst mocht geen kritiek hebben op Israël en het Westen. Dat dit niet is gelukt kan geen verbazing wekken. Nederland is een klein land en waarom zouden andere landen zich door ons de wet laten voorschrijven? Met deze weigering ondermijnt Verhagen dit VN-initiatief. Dat zal gevolgen hebben voor toekomstige VN-conferenties en alleen daarom al is de houding van Verhagen te betreuren. Laat Verhagen vooral wél gaan en daar de discussie voeren. Wegblijven levert niets op.