Weblog
Harry van Bommel

Vandaag is het feest in Irak: de Nationale Dag van de Soevereiniteit. De Irakezen zijn weer baas in eigen land. Na ruim 6 jaar Amerikaanse aanwezigheid trekken de militairen zich terug uit de steden en later uit het land. De Irakezen zijn meteen begonnen met het veilen van olie- en gasvelden en het regent nu al biedingen van Exxon, Mobil, Shell en Total. Het zal echt niet meteen rustig worden in het land omdat sectarische groepen nog strijden om de macht. Het vertrek van de Amerikanen is echter wel voorwaarde om te komen tot een machtsevenwicht dat de Irakezen zelf bepalen. Ander goed nieuws aangaande Irak is dat vandaag de Hoge Raad het vonnis van de gifgashandelaar Frans van Anraat (17 jaar cel) heeft bevestigd. Deze gewetensloze handelaar van de dood moet nog ruim 16 jaar brommen. Ook dat is een feestje waard.

Afgelopen vrijdag was het precies een jaar geleden dat de Palestijnse Mohammed Omer werd gemarteld en bijna doodgeslagen door Israëlische autoriteiten toen hij probeerde terug te keren naar zijn woning in Rafa in Gaza. Dat hij werd vergezeld door Nederlandse diplomaten kon dit niet voorkomen. Zijn indrukwekkende relaas van de reis en de schaamteloze reactie van de Israëlische autoriteiten daarna, kun je hier lezen. In september vorig jaar vroeg ik bij minister Verhagen aandacht voor deze zaak en hij zei toe alle informatie die hij zou ontvangen van de Israelische overheid hierover met de Kamer te delen. Tot op heden hebben we echter niets mogen ontvangen. Reden voor mij om de volgende vragen te stellen:

Update: op 16 juli 2009 ontving ik antwoord van de minister. (meer…)

Op initiatief van een aantal jonge Iraniërs in Nederland is er een open brief geschreven aan bedrijven en instellingen om hun overtollige internetcapaciteit beschikbaar te stellen voor de vreedzame demonstranten in Iran. Met die extra digitale mogelijkheden willen zij de demonstranten meer ruimte geven om met ons te communiceren. Toen deze Iraniërs om steun vroegen voor dit initiatief, heb ik natuurlijk meteen getekend. Lees hieronder de open brief. (meer…)

Vandaag mocht ik de aftrap geven op een conferentie over globalisering, georganiseerd door de Vereniging Surinaamse Studenten Amsterdam (VSSA). Ik ging daarbij in op de positieve én negatieve kanten van globalisering en probeerde de studenten te prikkelen ook een eigen verantwoordelijkheid te zien in dit proces. Lees hieronder mijn verhaal. (meer…)

Michael Jackson, de ‘King of Pop’ is dood. In het laatste journaal van gister hoorde ik van zijn hartstilstand, vanochtend van zijn dood. Zo’n tien geleden zag ik een fantastische show van hem in Amsterdam Arena. Met zijn vroege dood wordt een tijdperk afgesloten. Helaas zal zijn de herinnering aan Jackson ook altijd in verband worden gebracht met de schandalen rond kindermisbruik. Vandaag zal ik grootste succes ‘Thriller’ nog eens hard opzetten. Heel hard.

De moord op de Russische journaliste Anna Politkovskaja, precies op de dag dat Poetin jarig was in 2006, bracht een schok teweeg door de hele wereld. Algemeen werd aangenomen dat deze moord een reactie was op haar kritische reportages over de wreedheden van Russische troepen in Tsjetsjenië. De moord was dan ook zeer schadelijk voor de persvrijheid in Rusland. Andere journalisten zouden zich wel ernstig bedenken voordat ze ‘ongewenste waarnemingen’ op papier zetten. Met de vrijspraak van de drie enige verdachten begin dit jaar leek de moord echter nooit meer opgehelderd te worden. Familie en vrienden van Politkovskaja gaven de schuld aan het onvolledige onderzoek en de gebrekkige bewijsvoering. Gelukkig heeft vandaag het Russische hooggerechtshof dat besluit vernietigd. Gelukkig, niet omdat ik overtuigd ben van de schuld van de verdachten, maar omdat hierdoor er weer kans is dat meer feiten boven tafel komen. Het belang van de opheldering van haar dood voor de Russische samenleving is namelijk nog steeds onverminderd groot.

Met die boodschap komt CDA-minister Verburg van Landbouw. Ze doet dit om de melkboeren die klagen over de lage melkprijs te steunen. Het is dezelfde minister die eerst in Brussel heeft ingestemd met verhoging van de melkquota waardoor er meer wordt geproduceerd en de prijs omlaag is gegaan. Verburg heeft dus zelf de lage melkprijs mede veroorzaak en gaat nu met belastinggeld proberen de consument meer melk te laten drinken. Volgens mij had ze beter kunnen voorkomen dat het melkquotum omhoog ging. Straks zitten we weer met z’n allen met een melkoverschot. Ik ga in ieder geval niet meer melk drinken dan ik nu al doe.

Wilders pleit voor het evacueren van de Nederlandse ambassade in Teheran. Volgens mij doet hij dat niet om de demonstranten een plezier te doen of Iran onder druk te zetten, maar heeft hij een dubbele agenda. Het gaat hem niet om de demonstranten maar om het militair aanpakken van Iran. Gisteren gaf ik een interview aan Nu.nl. Je kunt het hier teruglezen en het filmpje zien.

De twee-eenheid van ChristenUnie en SGP in het Europees Parlement is uit elkaar gevallen. Reden is het standpunt van de SGP dat vrouwen geen parlementaire functies mogen bekleden. De SGP is verbaasd over de scheiding en ik eigenlijk ook wel. Natuurlijk ben ik het niet met de SGP eens dat vrouwen geen parlementaire functies mogen bekleden maar dat wist de ChristenUnie toch ook al heel lang. Ze zijn wel samen de verkiezingen in gegaan en daarom komt deze breuk zo kort na de verkiezingen wel heel raar over. Wellicht was de ChristenUnie bang dat ze op eigen kracht geen zetel zou halen. Kan iemand mij vertellen wat hier aan de hand is?

Deze week kreeg ik van de Stichting Chak een foto van het Van Bommel Plantsoen in Irak. Dit plantsoen in Rezgari, zo’n 15 kilometer van Kirkuk verwijderd, is naar mij vernoemd omdat de SP zich zo heeft ingezet voor vervolging van de Nederlandse gifgashandelaar Frans van Anraat. Daarnaast blijf ik samen met Krista van Velzen en Fred Teeven ijveren voor internationale erkenning van de Anfal-campagne van Saddam Hoessein als genocide en vind ik dat er in Nederland een nationaal monument moet komen ter nagedachtenis aan de slachtoffers ervan. Nu is er een jaarlijkse herdenking tegenover het OPCW, de organisatie tegen chemische wapens. Dat is werkelijk te miezerig voor woorden. Ik zie de eer van deze vernoeming van dit plantsoen als een aanmoediging om de strijd voor die erkenning voort te zetten. En wie weet, wellicht ga ik nog een keertje rustig in dat plantsoen op een bankje zitten.