Het leed van Srebrenica
Vandaag ben ik in Den Haag bij de herdenking van de val van Srebrenica. Precies 15 jaar geleden namen de Bosnische Serviërs onder leiding van Ratko Mladic het stadje Srebrenica in. Vijfentwintigduizend vluchtelingen zochten een veilig heenkomen bij Nederlandse militairen die er een zogenaamde ‘safe area’ beheerden. In de praktijk bleek dat gebied niet veilig en kregen de mensen niet de bescherming die de VN ze had beloofd. De afloop is bekend. Bij de aanval op het stadje kregen de Nederlandse militairen geen luchtsteun, werd Srebrenica onder de voet gelopen en werden uiteindelijk acht- tot negenduizend mannen afgevoerd en vermoord. Tot op heden zijn er vijfduizend slachtoffers geïdentificeerd en herbegraven. Er lopen nog rechtszaken tegen de VN, de Nederlandse Staat en tegen individuele militairen. Die zaken gaan ongetwijfeld nog jaren duren en in de tussentijd gaat het leed van slachtoffers en nabestaanden door. Net als het leed van de Nederlandse militairen die daar met een onmogelijke missie zaten opgezadeld. Al dat leed staat vandaag centraal.
Zonet de reportage over 15 jaar Srebrenica gezien. Gisteren voor het eerst via het nieuws van Nederland 2 gehoord, dat er ook een andere kant zit aan het drama Srebrenica (wat kenners en onderzoekers overigens al lang wisten) nl. de moord op vele honderden Servische mannen, vrouwen en kinderen door Moslim-milities. Deze milities stonden onder commando van de ex-lijfwacht en politie-commissaris van Milosevic, Nasr-Oric. Deze super-boef werd na twee jaar voor-arrest door het Joegoslavië-tribunaal vrijgelaten. Hij voerde ook het bevel over de Moslim-troepen in Srebrenica, maar was op de dag van de Servische aanval op- eens verdwenen.
Met het invoeren van de “democratie” en het uit elkaar vallen van Joegoslavië kregen de neo-chetniks, de neo-ustasja en de neo-fascistische moslim-beweging
weer een kans om hun atavistische vooroordelen bot te vieren, dat uiteindelijk uitliep op die verschrikkelijke burgeroorlog. Ik citeer graag een interview in het blad “Hervormd Nederland” van 1 mei 1993 waarin de allom gerespecteerde hoofdredacteur Zlatko Dizdarevic van de Sarajevo’se krant “Oslobodjenje” (Vrijheid) het volgende zegt: “Europa zegt vandaag, dat Tito een dictator was, iemand die tegen de democratie was enzo, maar Tito is momenteel wel de meest populaire politicus in Joegoslavië. Tito kende de werkelijkheid in Joegoslavië. Hij wist wat de realiteit was van de democratie.. Democratie in Nederland, in Bosnië, in Frankrijk of in Albanië is niet dezelfde”.
Ik vraag me wel eens af, waar we de arrogantie vandaan halen om met politiek of militair geweld onze opvattingen over democratie in te voeren in gebieden waar het wellicht helemaal niet op z’n plaats is en dat daardoor meer dodelijke slachtoffers eist – meestal onschuldigen – dan er ooit voor die tijd gevallen zijn. Zie behalve (ex) Joegoslavië ook b.v. Irak en Afghanistan. En zo zijn er nog meer gebieden.
Op de Srbrenica-herdenking werd o.m. gesproken over verzoening. Ook was er een Bosnier die uitvoerig sprak over de de goede verhoudingen die er bestonden toen Joegoslavië nog Joegoslavië was. Buren, vrienden, ongeacht Moslim, Servier of Kroaat gingen goed met elkaar om. Hoe vaak heb ik dat zelf niet meegemaaktin de tijd dat ik sinds het midden van de vijftiger jaren daar kwam. Mijn laatste impressie was, dat de gewone Servier, Bosnier of Macedonier dat ook wel weer wil, maar dat corrupte, misdadige, politieke en militaire leiders nog macht genoeg hebben om dit tegen te houden. Misschien heeft het Westen daar ook belang bij.
Ook bij de “oplossing” van Kosovo zet ik grote vraagtekens. Ik denk dat dit lidteken, dat eens de bakermat van de Servische natie was, na langere tijd weer zal openbarsten, met alle gevolgen vandien.
Het was goed, dat deze Sebrenica-herdenking heeft plaatsgevonden. De werkelijk verzoening zal er echter pas zijn als Moslims en Serviers gezamenlijk hun doden uit deze misdadige oorlog kunnen herdenken. Ik gun ze dat van harte.
Jan.N
Reactie door Jan Noort — zondag 11 juli 2010 @ 22:09
Harry, zoals je weet – en ook het NIOD heeft erover geschreven – werden de omgekomen moslimmannen niet afgevoerd onder toeziend oog van Dutchbat, maar betrof het een uitbraak van militairen onder leiding van oorlogsmisdadiger Naser Oric, die Tuzla probeerden te bereiken, de mannelijke strijdbare moslimbevolking van Srebrenica meenemend. Een deel kwam om door gevechten met de Bosnisch-Servische strijdkrachten, een deel liep door de mijnenvelden en een deel werd, na gevangenneming, geexecuteerd. Kortom, het is een deel van de slachtoffers dat tegen het oorlogsrecht in werd omgebracht. Zeker geen acht- tot negenduizend. Vandaag hoorden we weerd in het NOS journaal dat in Potocari ook doden worden begraven die helemala niets met de val van Srebrenica te maken hebben. Ja, zo kom je misschien wel aan de achtduizend, maar dat is gewoon een misleiding.
Anders dan je (onbewust?) schrijft werden deze omgekomen mannen niet afgevoerd. En vraag je je niet af waarom Dutchbat geen veiligheid kon geven en de bevolking niet kon beschermen? Ben je vergeten dat de enclave helemaal niet gedemilitariseerd was? Dat, anders dan afgesproken, de moslimstrijders in de enclave de wapens niet hadden ingeleverd en in de omringende gebieden bleven moorden? Onder toeziend ook van Dutchbat.
Van de SP verwacht ik in ieder geval een kritische houding, niet het herkauwen van de NAVO-versie van de gebeurtenissen. Waarom zo eenzijdig? De moslims in Bosnie zijn geen Palestijnen die onderdrukt werden, maar juist diegenen die onder instigatie van de Amerikanen jihadstrijders lieten invliegen om een islamitische staat op de Balkan te stichten. Om zo te kunnen zeggen: ‘zie je wel’ we hebben niets tegen moslims, we helpen ze op de Balkan want daar zijn ze slachtoffer en we straffen ze in het Midden-Oosten, want daar zijn ze misdadigers. Geopolitiek, Harry, laat je niet meeslepen in de medialeugens waar al zoveel over is geschreven.
Reactie door B. Sijan — zondag 11 juli 2010 @ 23:36
Ik kan het wel voor een groot deel eens zijn met B. Sijan.Alleen ik ga liever niet uit van aantallen, maar van individuele mensen. Abel Herzberg heeft eens in een interview met Wim Kayzer gezegd: “Er zijn geen achtmiljoen joden vermoord, maar er is acht millioen maal een jood vermoord”.
Omdat we het hier over moslim slachtoffers hebben is het wellicht op z’n plaats om er nog eens aan te herinneren, dat er in WO II drie Moslim SS divisies bestonden ( SS Handschar-, SS Kama- en SS Skanderbeg-divisie) alsmede enige met de duitsers collaborerende Moslim milities. Zij maakten meedogenloos jacht op joden en Serviers. De Groot Moefti van Jeruzalem (Amin Machmoud al Hoesseini) was daar een graag geziene gast.
In verband met de Srebrenica-herdenking ben ik eenzijdig met Moslims bezig. Hetzelfde geldt natuurlijk ook voor Kroaten (Ustasja) en Serviers (Cetniks).
Aangezien atavisme op de Balkan een grote rol speelt, etteren deze misdaden generaties lang door met alle gevolgen van dien. Vooral voor de onschuldige burger slachtoffers.
Ik ben het ook met B. Sijan eens wat betreft de houding van onze SP buitenland expert. Die mag m.i. t.a.v. de thans als onderdrukt beoordeelde bevolkingsgroepen best wat kritieser zijn zonder de misdaden van de onderdrukker te bagatelliseren. Ik denk b.v. aan de Tibetanen, de Koerden, de Oezbeken. de Bosnische Moslims etc.
Jan.N
Reactie door Jan Noort — maandag 12 juli 2010 @ 11:28
Jan Noort natuurlijk was de achterkant van het gelijk bekend, maar dat moest geheim blijven. Het betekend namelijk dat ‘onze jongen’ moslimbandieten hun gang lieten gaan, erger nog: de andere kant opkeken. De NAVO hanteerde weer eens het principe: de vijand van onze vijand is onze vriend. En nu willen de nabestaanden van de moslimmoordenaars ook nog eens onze mannen laten vervolgen voor oorlogsmisdaden. Natuurlijk zijn zij niet verantwoordelijk voor de wraakactie van de Serviërs, net zo min als de meeste daar verblijvende moslims. Joegoslavië, dat zich niet wilde aansluiten bij het “Vrije Westen’ en ook niet onderdanig wilde zijn aan de Sovjet Unie moet na de val van de muur hoe dan ook uit elkaar gerukt worden. De orde moest hersteld worden en de Duitsers waren net als tijdens de 1e als 2e Wereld Oorlog bereidt om dit klusje te klaren. Het was immers minister Genscher die als eerste een onafhankelijk Slovenië erkende en werd geholpen door onze minister Hans v.d. Broek, die toen voorzitter was van de EU ministerraad. Nog een weetje: De Amerikanen hebben toentertijd zowel de Kroaten als de “Turken’ van wapens voorzien. Ach, geld stinkt niet.
Reactie door Harry Scheltema — maandag 12 juli 2010 @ 12:00
Nog een weetje? En jawel, daar is tie weer Osama bin Laden en Al-Qaida, u weet wél, die door de CIA opgerichte en ondersteunde organisatie, die hielpen de moslims bij hun drugtransporten naar het westen! Maar dat wist u natuurlijk allang?
Reactie door Joop — maandag 12 juli 2010 @ 16:15
Ja Harry Scheltema, zo was het. Genscher was de doodsengel met de zeis voor de federale republiek Joegoslavië. Door zijn chantage-politiek kreeg hij de EU en ook de USA mee.
Wat Hitler tijdens WO II tijdelijk lukte, lukte hem definitief. De vernietiging van Joegoslavië. Wellicht heeft hij, om wat voor reden dan ook, Joegoslavië gehaat.
Het was hem overigens niet in de eerste plaats te doen om Slovenië onafhankelijk te maken. M.i. was dit slechts een springplank. Hij focuste zich vooral op Kroatië, dat in de 2de wereldoorlog één van Hitlers trouwste bondgenoten was van Duitsland onder regiem van de “Balkan-slachter” Ante Pavelic.
Dit doet echter niets af van het feit, dat er heel veel Kroaten in Tito’s partisanen-leger hebben meegevochten tegen de fascisten.
God, wat was Zagreb veranderd na de oorlog met Servië. Er werd propaganda gemaakt voor de Ustasja, jonge kerels liepen in Ustasja-uitmonstering (Za dom spremni) door de straten. Er werden Ustasja-kantoren geopend. Straatnamen van partisanen werden verwijderd. Daarvoor in de plaats kwamen namen van fascistische collaborateurs. Een van de belangrijkste straten werd vernoemd naar Starcevic, de grondlegger van de Partij van het Recht en voorloper van de ustasja-beweging.
Overal haat-posters tegen de Serviers en op een plein het wrak van een Joegoslavische Mig.
Ik ben er nog eenmaal geweest, daarna niet meer.
Jan.N
Reactie door Jan Noort — maandag 12 juli 2010 @ 16:46
Een kleine correctie: Ik was ook tijdens de Kroatische-Servische oorlog in Zagreb.
Jan.N
Reactie door Jan Noort — maandag 12 juli 2010 @ 16:59
@ Jan Noort (1):
Citaat:
“Ik vraag me wel eens af, waar we de arrogantie vandaan halen om met politiek of militair geweld onze opvattingen over democratie in te voeren in gebieden waar het wellicht helemaal niet op z’n plaats is en dat daardoor meer dodelijke slachtoffers eist – meestal onschuldigen – dan er ooit voor die tijd gevallen zijn.”
Dit is uit mijn hart gegrepen. Dit zelfde geldt b.v. ook wat voor de Amerikaanse oorlogvoering in Zuid-Oost-Azië in de jaren zestig en zeventig. Ik zou nog wel eraan toe willen voegen, dat “het brengen van democratie” feitelijk vooral een maskering is van de werkelijke motieven van het militaire ingrijpen, welke praktisch altijd vooral bestaan uit geo-strategische overwegingen en economische belangen (grondstoffen, doorvoerroutes, enz.).
Over Kosovo (en Metochija) ben ik wel een andere mening toegedaan.
De Slag op het Merelveld (al in 1389!; kosovo polje = merelveld) is een sterk opgeblazen historische mythe van de Serviërs, door Milosovic c.s. misbruikt voor hun eng-nationalistische streven. (Kosovo als “bakermat van de Servische beschaving”). Deze verloren (!) slag luidde het begin van de Turkse heerschappij over de Balkan in.
Maar in feite woonden in het Kosovaarse gebied al eeuwen lang Albaniërs -de nazaten van de Illyriërs, daar vanaf ongeveer 1000 voor Christus-, voordat de Slaven daar kwamen (vanaf de 5e eeuw na Christus; Servisch koninkrijk vanaf de 12e eeuw). En het is steeds voornamelijk door Albanezen bevolkt geweest. (Nu al lange tijd meer dan 90 %). Dezen hebben zich voor het grootste deel bekeerd tot de Islam.
Servië werd in 1878 onafhankelijk, en hierbij werd het zuidelijk gebied etnisch gezuiverd en werden niet-Serviërs verdreven naar Macedonië, Klein-Azië en…Kosovo, feitelijk voornamelijk dus Albanees gebied, zoals b.v. ook blijkt uit de Liga van Prizren (1878; Albanees-nationalistisch. De Serviërs maakten toen nog ongeveer een kwart van de bevolking uit).
Kosovo en Albanië werden tijdens de Balkanoorlogen (1912 en 1913) door Servië veroverd. In 1913 werd de onafhankelijkheid van Albanië door de grote mogendheden erkend, maar Kosovo werd afgesplitst en aan Servië toegewezen.
Kosovo was onder Tito een autonoom gebied, maar zoals bekend maakte Milosovic daaraan een eind (in 1989), met alle gevolgen van dien.
Overigens praat ik hiermee niet de luchtaanvallen op Servië in 1999 goed. Maar de in 2008 uitgeroepen onafhankelijkheid van Kosovo vind ik, al met al, uiteindelijk wel legitiem. Want Joegoslavië is feitelijk opgesplitst. Misschien is het wel een bittere waarheid, dat dit omvangrijke gebied met vele uiteenlopende etniciteiten en culturen alleen onder een man als Tito als eenheid kan functioneren. En zullen de bewoners dat wel zelf moeten willen.
@ Jan Noort (3):
Milities die (oorlogs)misdaden hebben gepleegd hebben bij alle partijen bestaan. Zoals je zelf ook al zegt: ook Servische Cetniks en Kroatische Ustasji.
(Ik bewaar overigens zelf goede herinneringen aan Prisjtina en Prizren).
@ Harry Scheltema (4):
Zeker zijn de Nederlandse militairen niet direct verantwoordelijk voor de door Servische Bosniërs gepleegde genocide. De grootste verantwoordelijkheid voor het drama van Srebrenica ligt bij de VN-bazen en de Nederlandse regering. Toch kunnen een strafklacht en het daaruit voortvloeiend onderzoek wel iets nuttigs opleveren, nl. niet om Barbertjes te laten hangen, maar om meer helderheid te verkrijgen over de precieze verantwoordelijkheden voor het debacle en eventueel daaruit voortspruitende compensaties. Zoals bekend blijft in oorlogssituaties altijd ook individuele verantwoordelijkheid bestaan. (“Befehl ist Befehl” is geen excuus). Wellicht is toch sprake geweest van strafbare nalatigheid.
Reactie door Olav Meijer — maandag 12 juli 2010 @ 19:03
Olav Meijer:
Over Kosovo-MetoHija graag het volgende. De geschiedenis en mythen over dat gebied ken ik tot in den treure. Evenals die over Illyriers, Serven en Albanezen. Dat mag ook wel na meer dan 50 jaar je verdiept te hebben in alle mogelijke aspecten van de “Joegoslavische” samenleving. (Boeken, gesprekken met kenners en bevolking en jezelf op de hoogte stellen). Dat wil overigens niet zeggen, dat ik geen vergissingen zou kunnen maken.
Tom Eekman zegt in zijn boek “Joegoslavië, opstandig stiefkind van Europa” dat de Slaven zich in de tweede helft van de zesde eeuw vestigden in gebieden, die ze Rasjka en Zeta (gebieden rondom Montenegro, Kosovo, Macedonië en Noordelijker ten zuiden van Belgrado) noemden. Ze vormden daar een min of meer democratische samenleving. Procopius schrijft daarover.
Tijdens het Tito-bewind werd Kosovo een autonome provincie van Servië. Internationaal erkend.
Het gaat mij er niet om een uitspraak te doen over het recht van zelfstandigheid van Kosovo (Kosova). Daar weet ik ondanks mijn kennis nog steeds te weinig van. Ik wil alleen wijzen op het afschuwelijke atavisme op de Balkan en de extreem nationalistische ideeen van beide partijen. Wel is het m.i. goed de boeken van b.v. Raymond Detrez, Tom Eekman en Misha Glenny
te lezen. Veel vertrouwen in de leiders van Kosovo, Servië (weliicht maakt Tadic een uitzondering) en zelfs de EU in deze kwestie heb ik niet.
Nu nog even schoolmeesteren:
Het is niet Ustasji, maar Ustasja. Ik meen dit te weten n.a.v. mijn studie Servo-Kroatisch lang geleden. Misha Glenny. Detrez en anderen gebruiken ook Ustasja.
Verder schrijf ik verschillende namen in het fonetisch, aangezien ik niet weet hoe ik bepaalde leestekens op deze weblog kan krijgen.
Hr.Gr. Jan.N
Reactie door Jan Noort — dinsdag 13 juli 2010 @ 12:44
Jan: ‘ + c = ç
Is dit één van die door jou bedoelde tekens?
Bedankt voor de ‘inhoudeljke’ bijdragen van dit
topic. Een hele inspanning met dit tropenweer,
maar vermoedelijk zijn wij ouderen veel overge-
leverd aan de – in vergelijking – ‘koele’ huis-
kamer.
Ook vandaag is een dag die ‘herinnerd’ zal blijven.
Prettige dag voor een ieder!
Reactie door Madelief — woensdag 14 juli 2010 @ 06:22
Nee Madelief, dit is niet een leesteken dat ik bedoel. Ik heb al van alles geprobeerd, maar wat betreft het Servo-Kroatisch lukt het niet.
Wel op “Word”.
Bedankt voor je aandacht en sterkte met de aankomende hitte!
Vriendelijke groet van Jan.N
Reactie door Jan Noort — woensdag 14 juli 2010 @ 10:31
@ Jan Noort (9):
Bedankt voor je uitgebrwide, zoals gewoonlijk informatieve reactie.
Maar mag ik toch nog even “terug-schoolmeesteren”?
Volgens mij zit het zo:
“Ustasja” is de naam van de organisatie.
“Ustasji” zijn de leden daarvan (-i-: meervoudsvorm van personen; in het Russisch is dat ook zo).
Deze laatste vorm heb ik opzettelijk gebruikt naast “Cetniki” (=Cetniks).
(Het tekent op de -c- weet ik niet te maken).
Reactie door Olav Meijer — woensdag 14 juli 2010 @ 22:51
Overigens: “Srebrenica” (=Zilverstad) wordt door Nederlanders (dat geldt ook nog steeds voor Joris Voorhoeve) bijna nooit correct uitgesproken. Eén keer heb ik het op TV goed horen uitspreken.
Uitspraak bij benadering: Srébbrenietsa” (dus: accent op de EERSTE lettergreep!).
Reactie door Olav Meijer — woensdag 14 juli 2010 @ 22:58
Beste Olav Meyer,
Ik ben het wat betreft jouw mening over Ustasji/Ustasja niet helemaal eens, ook niet wat betreft “Cetniki”. Maar laat het maar zo, het is niet zo belangrijk. We weten wat we bedoelen.
De uitspraak “Srebrenica” hier in Nederland is onvoorstelbaar slecht. Van een minister of de actualiteiten-programma’s zou je beter mogen verwachten. Dat Srebrenica zilverstad betekend wist ik al, toen ik vele tientallen jaren geleden en later daar in de buurt was. Ik ken die omgeving n.l. redelijk goed.
Vr.Gr. Jan.N
Reactie door Jan Noort — donderdag 15 juli 2010 @ 10:44
Nog even Olav Meijer i.v.m. onze gedachten-wisseling betreft Kosovo(va). Ken je het prachtige boekje van Ismail Kadare “Drie rouwzangen voor Kosovo”?
Zo niet, dan onmiddellijk kopen of lenen bij de bibliotheek en lezen!
Werkelijk prachtig. Of het historisch allemaal juist is, is een tweede, maar dat geeft m.i. in dit geval niet. Het geeft m.i. de meest intense gevoelens aan in deze kwestie van beide partijen.
Ik had het je al eerder moeten zeggen.
Prettig weekend, Jan.N
Reactie door Jan Noort — zaterdag 17 juli 2010 @ 18:15
en dat wil ook nog eu lid worden?22-12-2009?
bondgenoot rusland?
en kosovo los zien bij die aanvraag
aha duitsland ook los zien van w2
usa/eu/cda vvd ook los zien van irak/afganistan??
tja het zijn wel allen eu lid staten,met de usa als baas?dus dat bleep vult het rijtje redelijk goed aan.
Reactie door ad — zondag 18 juli 2010 @ 00:51
@ Jan Noort (15):
Heel hartelijk dank voor de tip, Jan.
Ik ken het niet, en zal er zeker achter heen gaan.
Reactie door Olav Meijer — zondag 18 juli 2010 @ 13:06
Olav, ik hoop dat je er net zo ontroerd over bent als ik was.
Dag, jammer, dat deze web sluit.
Jan.N
Reactie door Jan Noort — zondag 18 juli 2010 @ 17:55
Na de val van Srebrenica is een ‘misdaad’ gepleegd, maar geen genocide. … De massamoord in Srebrenica is een misdaad zoals alle andere …In een andere moslimenclave die enkele dagen later viel door dezelfde troepen
, Zepa, was er geen sprake van ‘massamoord’. Maar,waarom niet? Weet iemand het antwoord? Ik weet,er was geen Naser Oric.Volgens Karadzic kunnen de ruim 2000 lichamen die begraven liggen bij het monument in Potocari best lijken zijn van mensen die op een andere plaats zijn omgekomen of gesneuveld.De Bosnisch-Servische aanval op Srebrenica was een reactie op de ”vreselijke terreur” die de omsingelde moslims uitoefenden op de Serven in de omgeving.Ze zouden van de moslimautoriteiten in de hoofdstad Sarajevo het bevel hebben gekregen om de Bosnische Serven te ‘provoceren’: ”Dagelijks werden er Serven gedood.”
Karadzic zegt dat dat nooit goed is onderzocht.Vandaaag de dag nog worden lichamen opgegraven in Bosnie…..om ze in juli te herbegrafen in Srebrenica.Waarom dat aandikken en er leugens over vertellen?Veel soldaten zijn meegeteld als burgerslachtoffers. Lichamen zijn opzettelijk verplaatst naar Srebrenica, en mensen die als vermist zijn opgegeven leven nog.Dit internationaal gefinancierde en gerespecteerde onderzoekscentrum ontdekte dit jaar [2010/02/] dat bijna vijfhonderd doodverklaarde mensen nog in leven zijn, en dat zeventig mensen die bij het herdenkingscentrum in Potocari begraven zijn in juli 1995 niet in Srebrenica waren.
Reactie door Max — zaterdag 2 oktober 2010 @ 16:22
Juist Max, u hebt het helemaal goed begrepen! Gelukkig zijn er mensen die weten hoe het zit.
By the way het is Cetnici, niet cetniki…
Tamara
Reactie door Tamara — dinsdag 7 december 2010 @ 12:45