Defensiebedrijf Thales sponsort quatorze juillet
Defensiebedrijf Thales, producent van luchtafweer en radar, prijkt op het lijstje van sponsors van quatorze juillet, de nationale feestdag van Frankrijk die overmorgen wordt gevierd. Op deze dag wordt de bestorming van de Bastille-gevangenis gevierd, waarmee in 1789 de Franse revolutie begon. De Franse ambassadeur in Den Haag viert dat feestje en nodigde mij daarvoor uit. Andere sponsors zijn onder meer KLM, Peugeot, Heineken, Total, LÓréal, Danone en Connexxion. Ik vind het maar raar hoor om je eigen vrijheidsfeestje te laten financieren door het grootkapitaal. Hoe vrij ben je dan? De uitnodiging heb ik natuurlijk beleefd afgeslagen.
Dat is weer eens te kort door de bocht Harry van Bommel. Thales is namelijk bezig op hun terrein in Hengelo een tamelijk groot opleidingsinstituut te gaan inrichten. Dat is goed voor de werkgelegenheid in de regio en het is ook goed om te investeren in een kennisinstituut. Overigens, bij het bedrijf in Hengelo worden meer producten gemaakt dan luchtafweerkanonnen. En wat is er mis mee als een bedrijf een steentje bijdraagt aan scholing in tijden van bezuinigingen? Het is niet goed, of het deugt niet.
Reactie door Harry Scheltema — maandag 12 juli 2010 @ 18:53
Ooit die parade gezien in Parijs. Imposant Georges Pompidou was toen nog president. Geen reclame gezien toen, maar het is en lijkt mij logisch dat je niet gaat.
Reactie door Harry Sangers — maandag 12 juli 2010 @ 19:31
Gelukkig dat de SP zich niet laat verleiden tot
deze manier van mede ‘vieren’ van een feestje
dat gevierd wordt op kosten van bijv. diegenen
die NIET zonder ‘openbaar vervoer’ kunnen.
Openbaar Vervoer dat feitelijk nooit in handen
van ‘partikulieren’ had moeten komen, maar ons
aller (Staats-)eigendom had moeten blijven, nl.
behorend tot de ‘basis’-behoeften.
Dat Connexxion uit het oog lijkt te verliezen
wat HUN ‘connecties’ primair zouden moeten zijn
is alleen maar diep en diep bedroevend en grie-
vend voor de ‘reiziger’ van álle dag!
Zo, zo, en wanneer zouden de tarieven weer moe-
ten worden ‘bijgesteld’ door dit soort dubieuze
praktijken?
Waarom is trouwens het ‘openbaar vervoer’ in
Amersfoort of Noord-Nederland deels wél goed
GEVENTILEERD, en niét in en rond stad Utrecht?
Wat voor deals worden er allemaal uitgehaald
met ‘verouderde bussen’….en niét gecontro-
leerd door de Overheid waarvan men wel degelijk
een vorm van ‘toezicht’ mag verwachten, toch?
Zieken en bejaarden die noodzakelijkerwijs ex-
tra zuurstof nódig hebben worden gemakkelijk
ONwel en vermijden NU in veel gevallen de bus
en zeggen hun afspraken af, om dat ‘vervoer’
voor hén niét om te ‘doen’ is, waarvan akte!
Reactie door Madelief — maandag 12 juli 2010 @ 20:24
dus harry nr 1
een bedrijf dat ook vernietigings/wapens maakt en daar naast gewone dingen,dat mag??voor de werk gelegenheid?
jij vind toch ook dat het cda/vvd afgerekend dienen te worden op hun hulp/steun bij de laatste oorlogen,ik wel in ieder geval,maar ook hun stemmers zijn medeplichtig.
zolang wij zo denken dat wapen handelaren en fabrikanten die een gewoon? bedrijf er naast runnen, zo zien als ,,he dat doen ze goed voor de werk gelegeheid,blijven de ,,honden,, bestaan.
gewoon de grenzen dicht dat brengt werk gelegenheid.en een stuk minder criminaliteit
tja zo ken ik er nog wat
shell maakt reclame met,,dan kunnen uw kinderen nog spelen in schone lucht,behalve in de niger delta,maar dat is de schuld van de terroristen,oeps eigenlijk de recht matige eigenaars.
maar we blijven er tanken toch?
dat er hier een gen (wereld) bedrijf staat in nederland,die rustig laat moorden in bewust gehouden onder ontwikkelde landen,maar das hier goed voor de werk gelegenheid.
etz etz
en hoezo defensie bedrijf,defensie is toch verdedigen van je land? waar dan,irak/iran/israel/afganistan?? etz
zomaar wat gedachten.
Reactie door ad — maandag 12 juli 2010 @ 23:19
@Harry Scheltema #1
Misschien zoiets als “principes”? Ik noem maar een dwarsstraat!
Reactie door Joop — maandag 12 juli 2010 @ 23:34
Het is jammer dat er zoveel mensen mee debatteren die niet van de hoed en de rand weten. Als pijplasser in de ketelbouw heb ik over kwesties als oorlog en vrede veel gediscuteerd met collega lassers van De Schelde. Wij lassers van Stork Hengelo bouwden uitsluitend ketels en toebehoren voor krachtcentrales, onze collega’s van De Schelde werkten ook aan oorlogsschepen. Op onze vraag of zij dat voor zichzelf en hun aanhang konden verantwoorden, kregen wij de volgende antwoorden. Het bouwen van visserij- of koopvaardijschepen heeft onze voorkeur, maar ook als wij stoomketels bouwen weten we niet wat er met de opgewekte energie gaat gebeuren. En vervolgden zij: alleen mensen die geen (las)handschoenen dragen, of in het geheel niet werken hebben het over principes. Ik Harry Scheltema ben er trots op dat ik in dienst ben geweest en mij er niet met een rotsmoes aan heb onttrokken. Maar ik ben er nog trotser op dat ik op een gegeven moment een bevel heb geweigerd. Ik verdomde het in 1956 om de Hongaren bij te staan en heb daarvoor korte tijd in de bak gezeten. Wij zijn nooit de Hongaren te hulp geschoten, althans niet met militairen middelen, maar dat doet er niet toe. Ik was de enige van mijn bataljon die zei: DAT VERDOM IK. Jullie moeten niet de arbeiders de schuld van alle ellende in de wereld in hun schoenen schuiven, maar de politici die weglopen en stoere taal uitslaan op een weblog op hun huid zitten.
Reactie door Harry Scheltema — dinsdag 13 juli 2010 @ 16:02
Ondanks dat het machtig mooie apparaten zijn geef ik je groot gelijk Harry! Denk maar eens aan het laten zinken van de Rainbow Warrior in 1985. Zou de ambassadeur het toen aangedurft hebben om een feestje te laten sponsoren door Thales
Reactie door Dirk Verhoeven — dinsdag 13 juli 2010 @ 23:18
(6) O,o Harry, ik denk dat je het allemaal wel goed meent, maar wat dram je weer door. Waarom ben je er zo trots op, dat je in militaire dienst bent geweest en een lullig beveeltje hebt geweigerd, dat nooit is uitgevoerd?
Pijplassers, politici, kantoorklerken etc. zijn allemaal mensen met hun specifieke positieve en negatieve eigenschappen.
In de tijd van de Griekse junta, weigerde ik eens een verzekeringsopdracht uit te voeren. Eerst werd ik met ontslag bedreigd, maar dat werd uiteindelijk niet uitgevoerd. Het was waarschijnlijk wel van invloed op mijn verdere carriere. Mijn werkgever bestaat nog steeds en ik ben al 15 jaar met pensioen. Geweldig hé zo’n daad !!?? Ha,ha,ha,ha
Reactie door Jan Noort — woensdag 14 juli 2010 @ 15:38
8 Kun jij je voorstellen hoe ik mij voelde, toen ik als zeventienjarige op de appelplaats alsw enigste van de 900 huzaren een dienstbevel weigerde uit te voeren. Een lullig bevel? Het was het hoogtepunt van de Koude Oorlog. Communisten die in het verzet hadden gezeten werden in elkaar geslagen en bij het dagblad De Waarheid werden de ruiten ingegooid onder het toeziend oog van de politie. En dan noem jij mijn daad het weigeren van een lullig bevel. Hier scheiden onze wegen, je hebt er met permissie geen moer van begrepen.
Reactie door Harry Scheltema — woensdag 14 juli 2010 @ 23:13
Nou, nou Harry Scheltema, ouwe brombeer. Ik mag je graag vanwege je oprechtheid, maar je slaat m.i. wel eens door. Ik kan me – ik wil er niet zo mee te koop lopen – als dienstweigeraar tijdens de politionele acties in 1948 (dat was andere koek hoor) best voorstellen hoe je je voelde hoor. Overigens kwam ik er in 1956 ook niet zonder kleerscheuren af. Ik was dan wel geen communist, maar werd wel een zg. fellow traveler genoemd, met alle gevolgen van dien.
Wellicht heb ik er geen moer van begrepen, dan mijn excuus hiervoor. Ik blijf je waarderen. Wat mij betreft, even goede vrienden.
Jan.N
Reactie door Jan Noort — donderdag 15 juli 2010 @ 11:00
Toch dénk ik, lijkt mij, dat de heren een mis-
understanding hebben opgelopen: hadden juist
jullie, vermoedelijk nog leeftijdsgenoten ook,
er nu sámen maar eens een borrel op kunnen
drinken en deze zaak klinkklaar duidelijk uit-
praten. Wie weet moet de motor nog eens wat
toerentellen richting die kant uit!
Wat de 14 juli al niet kan uithalen!
Prettige dag vérder, heren! ‘t Ga jullie goed!
Met een vriendelijke ‘web’-groet, Madelief.
Reactie door Madelief — donderdag 15 juli 2010 @ 13:48
Ja Madelief, als we niet zover van elkaar woonden, had ik Harry allang uitgenodigd voor een borrel en niet alleen vanwege dit laatste gekissebis. Ik denk, dat er wederzijdse sympathie bestaat.
Jan.N
Reactie door Jan Noort — donderdag 15 juli 2010 @ 15:30
En zo is het maar net Madelief. Maar toen Jan dienst weigerde, liep deze snotneus nog in de korte broek. En niet omdat het zo warm was.
Reactie door Harry Scheltema — donderdag 15 juli 2010 @ 16:18
Nee Madelief, Harry Scheltema en ik zijn niet leeftijdsgenoten. Als hij in 1956 op 17 jarige leeftijd in dienst zat, dan ben ik 10 jaar ouder dan hij (ik ben van 1929). Verder ben ik van de lichting 1948 toen ik voor de militaire dienstplicht werd opgeroepen, dus ik was 19 jaar.
Jan.N
Reactie door Jan Noort — vrijdag 16 juli 2010 @ 17:32
Verder nog: Mijn trage hersentjes beginnen te werken. Meester Emile is natuurlijk Emile Roemer. Stom hoor van mij.
Jan.N
Reactie door Jan Noort — vrijdag 16 juli 2010 @ 17:34
@12 Ja Jan, dat dacht ik eigenlijk ook!!
Ja Jan, toen jij werd ‘opgeroepen’ kreeg ik
zo’n verzoek maar dan om het basis-onderwijs te
willen/moeten bezoeken en in dat jaar werd n.b.
Israël ‘bedácht’ door de V.N., en Juliana trad
aan en de zomer daarvóór was het bloedheet, je
weet het je vast nog wel te herinneren.
@13 Nee maar, Harry Scheltema: een knickerbocker of een net wat langere plusfour
(in de wandel D.V.-ers aangeduid..hm…hm)en
was er vermoedelijk weinig ánders wegens behoor
lijke schaarste nog steeds na 1945. In zwang
werden daarna de tricot lange broeken met wijde
pijpen in zeer donkerblauw, die mijn ‘lichting’
met Volendammervishandelbroeken betitelde.
In veel families werden de stevige ‘dienst’-
broeken van de matrozen in de families ómge-
bouwd tot ‘dames’-winter langebroeken, met juist dáárom lange gebreide truien, wat ‘n tijd
toen nog tot de jaren zestig toe !
Bretels waren trouwens ‘in’ voor de heren die
de hongerwinter overleefd hadden en veel meis-
jes en vrouwen die zélf hun rokken naaiden,
superstrak of rimpelrok, de deux-pièces deden
voor de dames hun modieuse intreden, maar de
heren werkgevers accepteerden veelal nog niet
het dames-broekpak (zelfs in 1969 nog verboden)
maar kwam het feminisme behoorlijk op gang.
Het zogeheten crème de la crème lijkt zich vaak
nergens meer voor te generen en nemen een voor-
beeld aan de Franse tak van onze Nederlandse
families en vertalen ‘je maintiendrai’ met
‘allons-nous en joie de vivre’ encore une fois!
Kunnen we ons intussen afvragen waar de donaties in de afgelopen 50 jaar heengingen van
inmiddels tot ontbinding gedwóngen bedrijven,
ten koste van ontslagen personeel, dommage et
ce me ne fait pas du tout beaucoup de plaisir !
Al wat jaartjes terug opperde ik temidden van
SP-lezers, dat de Nederlandse Accountants eens
wat grondiger hun werk zouden moeten kunnen doen, zodat – blijkt intussen – ook inzicht zal
worden verkregen, in de ‘verantwoording’ van,
smeer-, zwijg- en(zgn.) representatiegelden.
Nu blijkt vandaag pas, dat de Waterschappen hun
status een letterlijk peperduur aanzien heeft
willen geven: het beheer moet goed ógen, en dat
verspillen van wáter doet men dus nu ook op dát
niveau door ‘met de kraan ópen te menen mogen
dweilen’ !
‘t Zal ons danook niet moeten verbazen dat deze
monumentale gebouwen straks weer huisvesting
zal moeten geven aan Uitkeringsinstanties die
meer uitdijen dan de werkgelégenheidsobjecten.
Van de regen in de drup en maar dweilen per mm2
…foei, foei, foei !
Reactie door Madelief — zaterdag 17 juli 2010 @ 22:50
Madelief van nr. 16
Na de watersnoodramp van ’53 heb ik enige tijd in een uit Frankrijk afkomstige rijbroek gelopen. De broek had mijn stiefmoeder opgeduikeld in het parochiehuis. De kleren/afdankertjes waren eerder terecht geweigerd door de Zeeuwse watersnoodslachtoffers. Ik heb me kapot geschaamd en werd nageroepen en nagewezen. Ja, mijn kunstmoeder verstond de kunst van het plagen tot in de perfectie.
Reactie door Harry Scheltema — maandag 19 juli 2010 @ 14:24
@17 Absoluut Harry Scheltema…en vergis je niet in ook de creatieve aanleg van moeders en
oma’s die hun zonen op dienstmissie = als ma-
troos = zagen vertrekken naar de ook voormalige
kolonies en de ‘marine’-pantalons wisten te
‘herscheppen’ in te dragen ’schoolbroeken’ en
diegenen die de lángstgebreide truien wisten te
bemachtigen, hadden de minste kans op het soms
zo tergend plagende commentaar!
Dat ouders en grootouders/verzorgende de WO-II
soms nog maar net te nauwer nood overlééfd had-
den, kwam in de hersens van toch nog bestaand
en goed in de kleren en sportende teeners van
toen niét op: alleen de assertief opgroeiende
’street’-jeugd wist zich ad rem te weren!
Tja, dit bloemetje, zo je me als zodanig zou
willen typeren, heeft het óók om zich heen zien
gebeuren, maar ook dat tig jongeren kennelijk
nooit werden gecorrigeerd in hun uitlatingen!
Reactie door Madelief — woensdag 4 augustus 2010 @ 15:43