Weblog
Harry van Bommel

Op de laatste dag van mijn bezoek aan Koerdistan kreeg ik nog de gelegenheid om een gesprek te voeren met president Barzani. Omdat het gesprek niet meer dan 20 minuten zou duren, kwam ik spoedig tot de hamvraag: Hoe moet het verder met Koerdistan nu er in de centrale regering in Bagdad een politieke crisis heerst? In het verlengde daarvan vroeg ik de president wat de toekomst van de oliestad Kirkuk en ander betwist gebied moet zijn. Wat de president betreft liggen alle opties open: Koerdistan in een federaal Irak, in en confederatie of zelfs onafhankelijk. Het is allemaal afhankelijk van het gesprek met Bagdad en de wil van de Koerdische bevolking. De mogelijkheid van een nationale conferentie over de toekomst van Irak is geopperd en Barzani is bereid daar aan mee te werken. Irak is in zijn woorden een ‘kunstmatige’ staat en het is niet uit te sluiten dat het land in de toekomst in drie delen wordt opgedeeld. Voor hem is het dan vanzelfsprekend dat Kirkuk bij Koerdistan komt. Grondwetsartikel 140 schrijft voor dat er over betwisten gebieden zoals Kirkuk een referendum moet worden gehouden. De president deelt de opvatting dat de komende maanden spannend en misschien wel beslissend worden voor Irak en voor Koerdistan.

Studenten van de Cihan universiteit

Haimen Bakir heeft me nog een bezoek aan zijn universiteit beloofd. In alle vroegte rijden we vandaag naar de Cihan universiteit waar hij internationale betrekkingen en diplomatie studeert. Het is een particuliere universiteit en het onderwijs daar wordt beter geacht dan dat aan de staatsuniversiteit. Aan het wagenpark voor de instelling is af te leiden dat het hier om rijkeluiskinderen gaat. Er staan enorm veel jonge SUV’s. Ook van de kleding van de studenten straalt de welvaart af: veel kekke jasjes, make up en jonge dames die zo uit de kapsalon lijken te komen. We treffen de neef van Haimen die Engels studeert en hoopt op een internationale carrière.

(meer…)

Judit Neurink bij het Onafhankelijk Mediacentrum IMCK

Bij ons is het zondag maar hier in Koerdistan hebben we afgelopen vrijdag al rustdag gehad. Scholen, winkels, ministeries en andere instellingen zijn gewoon open. Ik heb dus alle gelegenheid om vandaag een aantal interessante gesprekken te voeren in het teken van de persvrijheid en de economische ontwikkeling.

(meer…)

Vandaag zal ik de hele dag buiten Erbil verblijven. Eerst is er een ontmoeting met de algemeen secretaris van de KDP en daarna zal ik de bergen ingaan voor een bezoek aan Barzan waar de legendarische Mustafa Barzani begraven ligt. Ik ben gewaarschuwd me warm te kleden omdat het hoog in de bergen tegen het vriespunt ligt. In Erbil zelf is het een aangename 14 tot 16 graden.

(meer…)

Haimen Bakir laat me het oude stadscentrum van Erbil zien

Sinds mijn laatste bezoek aan het autonome Iraaks Koerdistan, zo’n dertien maanden geleden, is de ontwikkeling van de hoofdstad Erbil in hoog tempo doorgegaan. Er zijn peperdure nieuwe hotels en winkelcentra die doen denken aan luchthavens geopend. Elke reis naar Koerdistan is een nieuwe ontdekkingsreis. Dit keer logeer ik in Erbil International Hotel, het voormalige Sheraton.

(meer…)

Vandaag vertrek ik naar Iraaks Koerdistan om me verder te oriënteren op de ontwikkelingen daar. Natuurlijk tref ik daar in de stad Erbil Serdar Dosky, ons voormalige partijbestuurslid, die nu werkzaam is voor de Koerdische Democratische Partij. Ook zal ik er spreken met het Koerdische Parlement en de Koerdische Regionale Regering over de democratische en economische ontwikkelingen, over mensenrechten en over spanningen in de regio. Ook zal ik enkele Koerdisch-Nederlandse families bezoeken en hoop ik de universiteit te bezoeken om daar met studenten te kunnen spreken. Verder staat er een dagtrip naar de streek Barzan op het programma. Mijn reisindrukken zijn natuurlijk hier te volgen.

Vandaag heb ik met de commissie Europese Zaken een indrukwekkend bezoek gebracht aan Srebrenica waar tijdens de oorlog in 1995 ruim 8000 moslimmannen werden afgeslacht. Op de begraafplaats in Potocari liggen 5137 slachtoffers. Nog steeds zijn niet alle slachtoffers gevonden en herbegraven. Nederland draagt jaarlijks 5 miljoen euro bij aan onder meer het zoeken naar slachtoffers en identificatie ervan. We spraken in Srebrenica met weduwen en overlevenden. Ze legden vijf wensen op tafel: (meer…)

Vandaag ben ik in Warschau bij de COSAC, de bijeenkomst van alle commissies Europese Zaken uit de EU. Hoofdonderwerp is de meerjarenbegroting van de EU voor de periode 2014-2020. Opmerkelijk is het feit dat bijna alle sprekers bepleiten dat de begroting van de EU omhoog moet. Ook wordt door sommigen gesteld dat de EU een eigen belasting moet invoeren. Natuurlijk verweer ik mij daartegen. Belasting heffen is een recht van de lidstaten, niet van de EU. Dat raakt aan onze soevereiniteit. Ook het verhogen van de EU-begroting kan niet aan de orde zijn. Alle lidstaten moeten bezuinigen en dan zou de EU meer geld gaan uitgeven? Ik dacht het niet. Aan het adres van EU-commissaris Lewandowski heb ik gezegd dat een betere verantwoording van de EU-uitgaven dringend is gewenst. Hij kaatste de bal terug door te zeggen dat 80% van de uitgaven door de lidstaten wordt gedaan en daar ook moet worden gecontroleerd. Waarvan akte. Zolang de EU, of de lidstaten, een gat in de hand hebben, mag er geen cent extra naar Europa. We zijn toch niet gek!

Midden de loco-burgemeester en daarnaast onze gids

Gisterenavond zijn we teruggekomen uit Israël. We hebben tientallen gesprekken gevoerd en veel indrukken opgedaan. Als laatste onderdeel brachten we een werkbezoek aan de nederzetting Ma’aleh Adumim waar zo’n 40.000 kolonisten wonen, net buiten Jeruzalem. De bedoeling is om hier op termijn ongeveer 200.000 mensen te huisvesten. Het zijn juist deze nederzettingen die een twee-statenoplossing bemoeilijken. Op termijn zal er een enorme landruil nodig zijn om de steeds grotere nederzettingen te compenseren aan de Palestijnen. De feiten op de grond veranderen steeds meer ten nadele van een twee-statenoplossing, die conclusie durf ik nu al wel te trekken. We gaan nu werken aan ons reisverslag en de gewone politieke taken weer oppakken.

Vandaag vertrek ik met Emile Roemer en Guido van Leemput naar Israël en de bezette Westelijke Jordaanoever. Het wordt een reis waarbij we dit keer wat meer de nadruk leggen op het Israëlische verhaal. Zo zullen we ook een bezoek brengen aan Sederot, enkele kilometers buiten Gaza en vaak onder vuur van Palestijnse extremisten. We zullen spreken met leden van de Knesseth maar ook met mensen van de Palestijnse Autoriteit in Ramallah. Verder zullen we een nederzetting bezoeken en een kibboets. Het programma zit overvol dus veel tijd voor verslaglegging is er niet. Via de website van de SP zullen we wel dagelijks enkele indrukken met onze lezers delen. Tot het moment van terugkeer op 19 juli is mijn weblog daarom even gesloten. Er kunnen dus ook geen reacties meer worden ingezonden. Graag tot de 19e juli.